|
Κάρυστος | Μαρμάρι | Στύρα | ειδήσεις | τα νέα τώραΔημοσίευση από: admin
Τι σκέφτεσαι για όσα γίνονται στην χώρα μας? Ακούω ειδήσεις θέλω δεν θέλω, που μάλλον δεν θέλω και μαθαίνω πολλά και περίεργα ονόματα. Κάτι πολύ κακό πρέπει να γίνεται, γιατί όταν κάναμε βήμα για την παρέλαση , ο δασκαλος δεν έλεγε ένα στο αριστερό, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό, ένα στ\'αριστερό, -που είναι το κανονικό- αλλά έλεγε συνέχεια, \"ένα στο άλλο δεξί, δεξί άλλο δεξί...\" και μετά μούτζωνε...Πολύ μπερδεύτηκα και το μεσημέρι στην τηλεόραση είδα ότι είχε γίνει παντού χαμός, και την μούντζα την είχαν μάθει και στα άλλα σχολεία...... Μετά βγάλανε λόγους για το ηρωισμό των ηρώων που δεν άφησαν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς να μπουν στην αγαπημένη μας Πατρίδα. Τις προάλλες στο νεκροταφείο που είχα πάει με την μαμά να κάνουμε τρισάγιο στην γιαγιά και σε όλους τους τάφους είχαν γραμμένο το \" στην αγαπημένη μας...\" και το όνομα, και \" στον αγαπημένο μας...\" και το όνομα..... Στην τηλεόραση όλο φωνάζουν και χτες ένας κύριος χοντρούλης, που ο μπαμπάς μου του φώναζε συνέχεια \" χέσε με ρε Βαγγέλη\" και \" ΧΕΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΒΑΓΓΕΛΗ\" και μετά μούτζωνε και αυτός, έλεγε ότι κανείς δεν μπορεί να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις εκλογές, και πάλι μπερδεύτηκα γιατί έχω ένα ποίημα για το Πολυτεχνείο την άλλη βδομάδα που λέει για τον αγώνα του κόσμου να μπορεί να πηγαίνει να ψηφίζει και ότι άλλο, είναι Χούντα, δηλαδή, δεν θα μπορεί να μιλάει. Είδες που το έμαθα ημερολόγιο? Ξέρεις πόσες φορές μου το εξήγησε ο δάσκαλος? \'Ιδρωνε, κοκκίνιζε και νευρίαζε, γιατί ενώ μου τα έλεγε, μίλαγε και στον εαυτό του και έλεγε μέσα από τα δόντια του \" Γενιά του Πολυτεχνείου και πράσινα άλογα\" και μετά έβριζε σιγά σιγά για να μην τον ακούσουμε εμείς αλλά εγώ τον άκουγα γιατί ήμουν δίπλα στην έδρα και μάθαινα το ποίημα.. Είμαι πολύ στεναχωρημένη ημερολόγιο, γιατί ούτε την Πάττυ βλέπω, ούτε και καταλαβαίνω το τι γίνεται στην \" Αγαπημένη μου Πατρίδα\".... Όλοι στο σπίτι προχτές μιλούσαν για μια ερώτηση που ήθελε να κάνει ο πρωθυπουργός στον κόσμο, γιατί φωνάζουν όλοι μαζί έξω από την Βουλή και στην Πλατεία και δεν καταλαβαίνει τι του λέει ο κόσμος. Μετά πήγε να το πει σε μια χοντρούλα κυρία με κίτρινο μαλλί που φοράει συνέχεια το ίδιο σακάκι σε άλλο χρώμα και σε έναν κοντούλη που περπατάει με τακούνια. Εγώ όταν ακούω γκρεμό τρομάζω γιατί ο παππούς μου σκοτώθηκε σε έναν γκρεμό όταν κουβαλούσε με το μουλάρι φαγητό να πάει στους φαντάρους το 40, και η γιαγιά μου μέχρι να πεθάνει έκλαιγε και τον έλεγε ήρωα. Πολύ στεναχωρημένη είμαι ημερολόγιο μου....θα σου ξαναγράψω να σου πω τα νέα.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||